04-11-05

OASIS_Vorst Nationaal (Bxl)_24/10/2005

Stoere securityleden versperden de toegang tot de staanplaatsen. ‘Het middenplein staat vol’, was de boodschap. Met het nodige gemor werd iedereen naar de zitplaatsen gestuurd. Hoewel men via de zitplaatsen heel gemakkelijk het middenplein kon betreden. ‘Stoer’ is dus niet gelijk aan ‘slim’. Vorst Nationaal zat echter niet vol voor The Brothers Eyebrow, in tegenstelling tot hun uitverkocht concert eerder dit jaar in de AB. Of was het juist daarom…

Ondertussen kabbelde de setlist van het voorprogramma THE CORAL rustig verder, inspiratieloos de juiste muziekrichting zoekend. Hoewel ze dit met hun debuutsingle Dreaming of You, trouwens het enige nummer dat voor a-ha erlebnis zorgde, al hadden gevonden. Meer pretentieloze 60’s-Pop en minder experimenteel geknutsel is de boodschap.

Dan was het tijd voor the main event. Onder de getapete versie van Fuckin’ in the Bushes kwam het stuurse vijftal op het podium. De line-up werd vervolledigd door een reïncarnatie van Jesus Christus achter de toetsen. Het kon ook een Hindoe-versie van George Harrison zijn, zeker wanneer men weet dat de zoon van Ringo Starr, Zak Starkey, de drumsticks hanteerde. En dit deed hij op een overweldigende manier.

Zanger Liam Gallagher is duidelijk van een andere houtsoort gesneden, meer bepaald droog hout. Als de man in kwestie niet aan het zingen is op zijn eigen gekromde manier, staat hij met een f*ck you-blik statisch het publiek te bekijken. Ondanks het feit dat Vorst niet uitverkocht was, kan hij met zijn ego zelfs het Sportpaleis vullen. Het is zoals met Eddy Wally: is hij nu zo of is het een gimmick? Of is de gimmick stilaan de man geworden?

Tijd voor muziek: het tempo werd hoog gehouden met een flinke grabbel uit de laatste CD, Don’t believe the truth. Zo passeerden Turn op the Sun en Lyla al heel vroeg de setlist. Cigarettes & Alcohol, uit hun debuutCD Definitely Maybe, deed het dan weer goed bij de fans van het eerste uur. Broer en leadgitarist/componist Noel mocht ondertussen zijn ding doen met het Ray Davies-achtige The importance of being idle. Het tempo werd vervolgens weer de hoogte ingedreven om slechts bij het eerste rustmoment, Live Forever, de aandacht te vestigen op de songkwaliteiten van OASIS. De groep doet trouwens geen enkele moeite om een vorm van interactie op te zetten, noch met elkaar, noch met het publiek. Wanneer dit laatste dan toch sporadisch lukt, beperkt zich dat tot wat handgeklap en een vorm van verbale communicatie die in de verte lijkt op Engels.

De fans lieten het niet aan hun hart komen: enkele bierbekers en crowdsurfers vlogen door de lucht, een Ierse (!) vlag werd gehesen (van groep vergist?) en de door oestrogeen volgepropte adolecenten kweelden gedurende het hele concert de nummers zo vals mee dat de Mancunians nauwelijks hoorbaar waren…om vervolgens tussen 2 nummers eindeloos Liam!Liam!Liam! te brullen.

De set eindigde op een sublieme manier: met een massaal meegebrulde Wonderwall werden de vrouwelijk concertgangers her en der op de schouders gehesen, Champagne Supernova en Rock ‘n’ Roll Star breidden hier een magistraal verlengstuk aan. Hieruit bleek duidelijk (en nogmaals) dat de kwaliteit van de songs, afkomstig uit hun eerste 2 albums, het predikaat ‘tijdloos’ hebben.

Het bisgedeelte begon met een (ingestudeerde?) valse start maar brak volledig open bij Don’t look back in Anger en vooral bij The Who-afsluiter My Generation (die baslijn!).

OASIS live is een belevenis: een ego op het podium, dolgedraaide fans ervoor en daartussen een rits tijdloze singles en een handvol opvullers. Om Noel Gallagher te citeren: ‘We're not arrogant, we just believe we're the best band in the world.’ En als hij het zegt…

***

 

SETLIST

Fuckin' in the bushes

Turn up the sun

Lyla

Bring it on down

Morning Glory

Cigarettes & Alcohol

The importance of being idle

A bell will ring

Acquiesce

Live Forever

Mucky Fingers

Wonderwall

Champagne Supernova

Rock 'n' Roll Star

 

Guess god thinks I'm abel

The meaning of soul

Don't look back in anger

My generation

02:03 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (2) | Tags: 2005, 3stars |  Facebook |

Commentaren

"een Ierse (!) vlag werd gehesen (van groep vergist?) " "een Ierse (!) vlag werd gehesen (van groep vergist?)", las ik in de recensie van het Oasis-concert in Vorst Nationaal (05).

Bedankt voor deze review. Ik was één van die fans die inderdaad was thuisgebleven omdat ik niet geloof dat het zo magistraal meer kon zijn als in de AB.

Liam (Ierse afkorting van William) en Noel zijn idd. wel Ieren! De hele groep bestond oorspronkelijk uit Ieren. Ierse mama, Ierse papa, katholiek... Jaja, Liam Gallagher staat trouwens op een katholieke opvoeding voor zijn kinderen (en als je nagaat, ze zijn dan wel een minderheid in Groot-Britannië maar zowel zijn ex-vrouw, Patsy Kensit, als zijn Canadese verloofde van jaren en jaren, Nicole Appleton, zijn ook katholieke meisjes). En deed hij ook niet de introductie van de Q-awards 2005 in het Iers? Ja, dus.

Het klonk stukken beter, vlotter en intelligenter dan zijn Engels.

Gepost door: bdp | 24-02-06

re: Intelligenter dan zijn Engels?

Dat bewijst dan wel hoe slecht het Engelse onderwijs is. Liam Gallagher is lid van een internationale club voor zeer intelligente mensen. Hij heeft een IQ van 160!!
Wij vinden hem gestoord maar hij zegt vaak dat de wereld gestoord is. Ik denk dat hij gelijk heeft omdat hij het slimst is.

Gepost door: Lise | 24-02-06

De commentaren zijn gesloten.