28-08-06

MORRISSEY_AB (Bxl)_27/8/2006

Met op de achtergrond een levensgrote foto van Oscar Wilde kwam onze Handsome Devil in een zwart maatpak en met sigaar het podium opgewandeld. Samen met zijn 5 koppige band, netjes gestoken in zwart hemd, witte broek en dito das, maakten zij een buiging voor het publiek. Aangezien ik juist was gearriveerd, kreeg ik het beklemde gevoel dat het concert al voorbij was. Maar niets was minder waar: MORRISSEY was blij dat hij kon optreden in ‘the city of sprouts’ en begon de set met In The Future When All’s Well, zijn laatste single. Bij Panic gingen de eerste handen en armen de lucht in. Ook andere Smiths-pareltjes zoals How soon is Now? en Girlfriend in a Coma kregen dezelfde reactie. Misschien was de gemiddelde leeftijd van de aanwezigen toch te zoeken boven de 35? Recentere singles, zoals You have killed Me en First Of The Gang To Die, waren ook goed voor wat beweging in de massa.  

 

Mozzer liet de voetbalkreten ‘Morrissey, Morrissey, Morrissey’ over zich heengaan; veranderde 3 maal van hemd waarvan er 2 in het publiek belanden (en hijzelf in ontbloot torso stond); legde het concert stil op zoek naar een losgelopen spin en bedankte de crew, zichzelf, de band en het publiek ('To us you're a work of art'). Maar na 75 min (incl. bis) was het al voorbij: geen extraatjes of special requests op dit laatste concert van de tour, geen klassieke singles uit zijn bijna-20 jarige solo-carrière.

 

Buiten dit minpunt scoorden de geregelde interventies van blaasinstrumenten en de ‘trage’ songs zoals ‘Life is a Pigsty’ of ‘Let me Kiss You’ (een beetje uptempo staat Mozzer namelijk beter) niet goed op mijn waarderingsschaal. Voor de rest was dit een goed en leuk concert waarbij icoon Morrissey nog steeds aantoonde waarom hij (en alleen hij) de Oscar Wilde van de rockmuziek is.

 

***

 
SETLIST

In The Future When All's Well

Panic

Irish Blood, English Heart

Don't Make Fun Of Daddy's Voice

I Just Want To See The Boy Happy

Life Is A Pigsty

How Soon Is Now?

The Youngest Was The Most Loved

To Me You Are A Work Of Art

Girlfriend In A Coma

Let Me Kiss You

At Last I Am Born

You Have Killed Me

First Of The Gang To Die

I Will See You In Far-off Places

 

Stop Me If You Think You've Heard This One Before

Now My Heart Is Full

 

 

slide1

23:39 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (3) | Tags: 2006, 3stars |  Facebook |

07-08-06

BAUHAUS_Lokerse Feesten_9/8/2006

Strategisch geplaatste belichting en een noodzakelijk rookscherm begeleide BAUHAUS het podium op. Als een aristocratische vampier staarde zanger Peter Murphy naar het publiek. Dat kon niet gezegd worden van gitarist Daniel Ash die blijkbaar uit een travestietenshow was gaan lopen. Al direct vanaf het begin ging het concert technisch in euh rook op. Eerst was Murphy’s doodgraverstem zoek. Nadat dat was teruggevonden, begaf de gitaar van Ash juist voor She’s in Parties. De song bleef evenwel staan als een huis.

De nieuwe song Adrenaline was stevig maar dit gevoel werd teniet gedaan door de tweede technische PA-crash. Murphy was duidelijk:  "It seems we have lost the power on stage...so if it comes back...we'll back again...if not...goodbye!". En weg waren ze. En dit na 40”! Na 5” geroep en getier van het publiek zette de groep deze pauze recht met een snijdende Dark Entries. Het concert kwam terug op dreef…maar niet voor lang.

De bisronde werd ingeluid met een “We'll play 2 songs we said we'd never play again to make it up to you”. Zeg nu zelf: Ziggy Stardust als afsluiter, dat kan tellen.

Hoewel ik gehypnotiseerd was door hun performance en hun muziek, deden de technische mankementen dit gevoel de das om. Een uurtje spelen als headliner is echt weinig. Bovendien moest ik nu Bela Lugosi’s Dead missen.

Damn you PA-guys!

 

*** 

 

SETLIST

 

Double Dare
In The Flat Field
Fear of Fear
She's In Parties
Adrenaline

Silent Hedges
Passion of Lovers

Stigmata Martyr
Dark Entries

Transmission/St.-Vitus Dance

 

Telegram Sam

Ziggy Stardust

15:28 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2006, festival, 3stars |  Facebook |

THE CRAMPS_Lokerse Feesten_9/8/2006

Een nauwsluitende lederen broek, zwart hemd met hoge kraag, een zonnebril met oversizede glazen en haar gedrenkt in witte kleurspoeling: de intrede van zanger Lux Interior ging niet onopgemerkt voorbij. Je zou haast vergeten dat de man dit jaar 60 kaarsjes uitblaast, zeker wanneer hij Mad Daddy inzette. Vrouwlief annex gitariste Poison Ivy blijft de meest onverstoorbare vixen van het rockpodium. Met de eeuwige coole blik en kauwende wangen twangde zij erop los. Dat de groep bijna 30 jaar bestaansrecht heeft, kan men afleiden uit de setlist: van The Way I Walk (van hun debuutCD ‘Gravest Hits’) tot Papa Satan Sang Louie (van hun laatste CD ‘Friends from Dope Island), alles passeerde de revue. Over revue gesproken: als er één performer op deze aardbol rondloopt die aan overacting doet, dan wint Mr. Interior met een straatlengte voorsprong: 3 verwoeste microfoonstatieven, 4 halfuitgedronken – en/of kapotgeslagen flessen wijn en vernieling van eigen kledij. Dit laatste ging niet onopgemerkt voorbij, want na het in flarden snijden van de broek in de buurt van zijn liesstreek, kwam zijn Little Man Tate te pas en te onpas piepen. Een optreden van THE CRAMPS kan men moeilijk vernieuwend (*) noemen maar je blijft wel fascinerend kijken.

 

***

 

SETLIST

 

Mad Daddy

Rock On The Moon

The Way I Walk

Hanky Panky

Heartbreak Hotel

Bop Pills

Papa Satan Sang Louie

Big Black Witchcraft

It Thing Hard-On

Primitive

Caveman

Let's Get Fucked Up

Dames, Booze,Chains And Boots

TV Set

Psychotic Reaction

Wrong Way Ticket

Tear it Up

15:27 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2006, 3stars, festival |  Facebook |

WITHIN TEMPTATION_Suikerrock (Tienen)_28/7/2006

De nacht was al gevallen toen de eerste noten van Deceiver of Fools de weide euh het marktplein werden ingegooid. Frontvrouw Sharon den Adel had voor de gelegenheid haar baljurk achterwege gelaten en zich in een wit korset gestoken. Voor de aanwezige fans brak het walhalla aan. Met een mooi decor van zwarte doeken en fluo-blauwe tribaltekens, werd Stand my Ground en Memories letterlijk afgevuurd op het publiek. Even leek het wel of een bende pyromanen zich een weg richting podium hadden gebaand. Bij Angels ging het even technisch fout maar de glimlach van Sharon maakte veel goed. Running up that Hill lijkt wel op haar stem geschreven, zou Kate Bush zeggen.

Als je kritisch het optreden bekijkt merk je altijd dezelfde dingen op: de Medusa-dans van Sharon, de zwaaiende arm richting publiek, de stoere poses van de gitaristen. WITHIN TEMPTATION is gothic-rock zonder eigenlijk gothic noch rock te zijn…maar het mist zijn doel niet: de pseudo-headbangende massa blijft gefascineerd naar de show kijken. De bis eindigt met het doorbraaknummer Ice Queen. Waar dit succes gaat eindigen, zal de toekomst uitwijzen.

 

***

 

SETLIST

Deceiver of Fools

Stand My Ground

Jillian (I'd Give My Heart)

Memories

Forsaken

Angels

Running up that Hill

The Promise

Mother Earth

 

See Who I Am

Ice Queen

15:26 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 2006, 3stars, festival |  Facebook |

ZORNIK_Suikerrock (Tienen)_28/7/2006

Toen ik vorig jaar ZORNIK zag op Werchter smaakte dit naar meer. Hoewel hun laatste semi-akoestische CD Alien Sweetheart mij niet overtuigde, had ik toch zin om de groep nog eens een keertje live te zien.

De lucht was zwanger van regen en koude lucht toen Koen Buyse en zijn kornuiten het podium betraden. Voor de festivalreeks hadden ze er zelfs een extra gitarist bijgesleurd. Vanaf de eerste noot van It's so unreal had Koentje de juiste sfeer al te pakken. Krachtige gitaarsnokken, een beukende bas op volumeknop 11 (djee, mijn hart sloeg telkens over…) en een euh drummende drum. Heel de rits singles/hits werd op het publiek losgelaten en goed verteerd. Mijn personal favorite blijft Instru 7 turns 15, een instrumentaaltje van hun eerste CD. Loeihard en vettig.

De lightshow glinsterde, de videowall flikkerde en zelf een oerknal was van de partij: Koen liep door de middengang en zag dat het goed was. Wij zagen een groep die duidelijk de landsgrenzen ontgroeid is. Met Goodbye deed Zornik de massa uitgeleide.

Hoewel hun optreden niet dezelfde kick gaf als dat van Werchter, zou ik haast durven zeggen: ‘Hasta la vista!’.

 

***

 

 

SETLIST (???)

It's so unreal

Monday Afternoon

Believe in me

Instru 7 turns 15

Get Whatever you Want

Sad She Said

Things Are Changing

Destination Zero

All of This

Dreams Don’t Come True

Love Affair

Hey girl

 

You move me

Scared of yourself

Goodbye

15:25 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2006, 3stars, festival |  Facebook |

ECHO & THE BUNNYMEN_Suikerrock (Tienen)_28/7/2006

Toen ik in december ’05 het uitgestelde concert van ECHO & THE BUNNYMEN in Hof Ter Lo misliep, trok ik de haren uit mijn hoofd omdat ik voor de eerste datum al wel een ticket had. Bij de negatieve kritieken op dit optreden, groeiden ze weer snel aan. Alles draaide (en heeft steeds gedraaid), rond de gemoeds- en geestestoestand van opperhoofd Ian McCulloch…en die was in Antwerpen- blijkbaar- niet goed. Suikerrock gaf hen en me echter een 2de kans.

Het weer was bewolkt, fris en nat toen de Echo-heren het podium betraden. Het concert startte sterk en gedurfd met een reeks singles zoals Lips Like Sugar, Stormy Weather, Seven Seas en Bring on the Dancing Horses. Daarna kabbelde de setlist voort met een songkeuze uit het verre verleden, wat bij een non-die hard enige euh?-gevoel gaf. Bovendien werd er nauwelijks geput uit hun laatste CD ‘Siberia’ dat wel een live-luisterbeurt verdiende.

McCulloch zijn stem was heel sterk. Het was ooit anders: ik herinner mij een chaotisch solo-optreden op het ter ziele gegane Live Aid Puurs. Hij blijft wel op Liverpooldiaanse wijze brabbelen tussen de songs door en dit op een manier dat je haast ging denken dat de Oasis Bros. dictielessen hadden gevolgd. Gitarist van het eerste uur Will Sergant blijft tevens op een onnavolgbare wijze klanken toveren uit zijn snaarinstrument. Een kunst, zeker wanneer je weet dat de man door zijn lange haarbles geen steek kan zien. En zoals steeds was er compleet geen interactie tussen de groepsleden én met het publiek. Soms zit je te denken waarvoor ze het nog doen. Juist op het moment dat je dit aan het denken was, kondigde McCulluch ‘the best song ever’ aan: The Killing Moon. Een klein rilling ging door mijn ruggestraat. Ver zat hij daar niet naast, maar de begeestering over dit nummer is wel weg.

Toen de Bunnies ten slotte samples van o.a. Roadhouse Blues tussen de setlist mangelde, ging mijn linkerwenkbrauw de hoogte in. Misschien lag het hieraan, misschien aan het weer, misschien aan mijzelf maar een onvergetelijk optreden was het niet.  Buiten een portie nostalgie had ik dus niets gemist in Antwerpen. Jammer…

 

**

 

SETLIST (o.a.)

Lips Like Sugar

Stormy Weather

Seven Seas

Bring on the Dancing Horses

Nothing Lasts Forever

Back of Love

Rescue

Never Stop

The Killing Moon

Villiers Terrace / Roadhouse Blues (en andere samples)

The Cutter

15:25 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 2006, 2stars, festival |  Facebook |

THE BLASTERS_Rhythem 'n Blues Festival (A'pen)_23/7/2006

Al meer dan 25 jaar maken deze jongens deel uit van het Amerikaanse onderbewustzijn. Hun rootsrock evolueerde van coverwerk naar een eigen sound, dat op haar beurt inspiratie vormde voor vele andere rockbluesminders (o.a. John (Cougar) Mellencamp). Ook hier was een split aan de orde: broeders Dave en Phil Alvin konden elkaar nietmeer luchten en gingen een eigen weg. En ook hier zijn in de voorbije jaren reünieconcerten geweest.

De versie die deze keer op het podium stond was zonder songschijver/gitarist Dave Alvin. Het concert zelf was stevig, snel, rockend en beukend. Klassiekers zoals ‘Marie, Marie’, ‘American Music’ en ‘Dark Night’ passeerden de revue. Zanger Phil Alvin trok zijn karakteristieke grimassen en leadgitarist Keith Wyatt jengelde erop los. Dit was een bluesoptreden zoals er nog veel mogen komen. Chapeau mannen!

 

 

****

15:23 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2006, 4stars, festival |  Facebook |