18-11-06

THE SPECIALS_Hof ter Lo (Apen)_17/11/2006

835878919_m

Een last minute concert, da’s voor mij iets tegennatuurlijk. Maar voor THE SPECIALS, ooit grondleggers van de 2ToneSka eind jaren ’70, maakte ik graag een uitzondering. Hoewel de groep op dit moment slechts bestaat uit mede-oprichter Neville Staple en muzikanten van Bad Manners.

De zaal zat maar halfvol maar dat kon de pret niet drukken: een mengelmoes van punks, rude boys & girls en mods ging zich te buiten aan bier, joints en oude Jamaicaanse sixties-ska & rocksteady, dat een DJ aan de bar speelde.

 

Het was een pak na 23u toen de hoofdbrok op het podium kwam: de groep gestoken in zwarte maat maatpakken, Staple in een sjofel hemdje en dito hoed. De set begon loom maar toen Monkey Man in het publiek werd gegooid, sprongen de eerste skankers op de podium. Staple liet direct blijken dat hij dit niet apprecieerde en melde de aanwezigen dat hij ziek was. Dit gaf wel een domper op zijn stemgeluid dat op niets trok. Maar als een volleerd professional bleef hij lachen en het publiek meesleuren. Dit laatste was niet meer nodig wanneer het commerciële blik van de Specials-catalogus werd opengetrokken: A message to You (Rudy), Too much Too Young en een uitgesponnen en flink meegebrulde Gangsters. De aanwezigen werden knettergek en begonnen als waanzinnigen te moonstompen. Bezwete lichamen en pijnlijke voeten waren het gevolg. Het onbekende en/of minder bekende werk gaf een rustpunt in het geheel maar de set piekte nog een tweede maal met Rat Race, Nite Club en wederom een lange Ghost Town.

In de bis speelde de groep zelfs nog The Lunatics (Have Taken Over The Asylum) uit de Fun Boy Three periode. Na een dik uurtje was het voorbij, al het gejoel en gefluit van de aanwezigen ten spijt.

 

***

 

 

14:09 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2006, 3stars |  Facebook |

12-11-06

KAISER CHIEFS_Hof Ter Lo (A'pen)_10/11/2006

De blijde intocht van de Kaiser Chiefs in de Metropool is niet onopgemerkt voorbij gegaan: een uitverkochte zaal, een trits nieuwe songs en veel oh-oh’s en na-na’s. Voorprogramma The Pigeon Detectives kon mij, ondanks een energierijke zanger en dito riffs, niet bekoren. Het 13-in-een-dozijn-gevoel dreef gewoon boven en bleef niet kleven.

 

Wanneer de Chiefs even na negen op het podium verschenen, liet het publiek flink van zich horen. Een publiek dat trouwens uitblonk in leeftijdsverschillen: van 16 tot 46j als het ware. De single Everyday I love you less and less gaf de eerste gillende massa. Iets wat niet kon worden gezegd bij de nieuwe nummers. Hoewel zanger Ricky Wilson de aanwezigen steeds om hun opinie vroeg, zat de swung er nog niet in. De nieuwe songs zijn meer rechttoe-rechtaan, geen (hoe raadt u het?) na-na-na, la-la-la of oh-oh-oh’s meer. Het poppy is er af maar gelukkig bleef de gitaarsound overeind: fuzzy, met een stevige knipoog naar 60’s psychedelisch garage-rock en Britpop.

 

De Kaiser Chiefs raakten op kruissnelheid en hun fans volgenden hen hierin. Met een stevige greep uit het betere werk van hun debuutcd (Modern Way, Na Na Na,…) palmden ze de avond in met Wilson als een volleerd volksmenner: handjes op, handjes neer, handjes op,…, en bij I predict a riot een leap of faith in het publiek.

 

Plots was het over, het publiek wou dringend meer en kreeg de bis met een lang uitgesponnen Oh my God. De set klokte af op bijna 60min. Normaal is dit te kort maar met de wetenschap dat de Chiefs maar 1 CD op de markt hebben en er een onbekende andere nog achter de hand houden, is dit net genoeg om het kaf van het koren te scheiden.

 

***

kaiser_390

 

 

SETLIST

Angry Mob

Everyday I Love You Less And Less

Born To Be A Dancer

Heat Dies Down

Ruby

Modern Way

Everything Is Average Nowadays

Na Na Na Na Naa

Caroline, Yes

I Predict A Riot

Retirement

 

Highroyds

Oh My God

01:00 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 2006, 3stars |  Facebook |

01-11-06

RICHARD ASHCROFT_Hallen van Schaarbeek_31/10/2006

In een leuke locatie als setting werd het voorprogramma verzorgd door Chris Stills. Voor de sixties-fans, zoon van Stephen Stills. Misschien daarom was de invloed van Neil Young niet ver te zoeken. Wanneer deze half-Amerikaan, half-Fransman zijn ding had gedaan, betrad na 45 min. vingerdraaien Richard Ashcroft het podium.

 

De voormalige frontman van The Verve opende, in zijn typisch sjamaanse stijl, de setlist met Keys to the World, afkomstig van zijn laatste gelijknamige CD. Met Sonnet greep hij echter direct terug naar zijn muzikale verleden en het publiek beleefde een eerste aha erlenbnis. Net op het moment dat er een concert in de maak was met alleen perfecte songs, zakte het kaartenhuisje wat ineen met een inspiratieloze Sweet Brother Malcolm en een psychedelisch, chaotisch eindigende New York. De kwaliteitsveer was even gebroken, ondanks een intieme Words just get in the Way. De verplicht afgehaspelde Bitter Sweet Symphony, normaal de allerlaatste song uit zijn klassieke setlist, kon hier niets aan veranderen. Het makke publiek, voornamelijk bestaande uit 30- en 40-ers die blijkbaar juist een lounge-restaurant hadden bezocht, probeerde schoorvoetend een bis uit de branding te slepen.

 

Na lang wachten, kwam Ashcroft alleen op het podium gewandeld, omzoomde een akoestische gitaar en blaasde alle potentiële kritiek weg. Met zijn krachtige, halfrauwe stem en pure, eenvoudige begeleiding kreeg The Drugs don’t work meteen het status als all time favourite 'tegelwieger'. Na een overbodige vocals & beatboxversie van Lonely Soul herpakte onze Richard zich direct met de uitsmijters Lucky Man en Break the Night with Colour: het publiek begon eindelijk, maar veel te laat, wat te leven.

 

De set, die voornamelijk was opgebouwd rond zijn derde solo-CD, duurde (zonder pauzes) liefst 105 min! En dan wetende dat hij enkele pareltjes, zoals Buy it in Bottles of Space & Time (dat hij wel had gespeeld in Duitsland), nog achter de hand heeft gehouden. Deze Mancunian heeft met dit concert duidelijk bewezen dat hij zowel een uitstekende singer-songwriter als preformer is.

 

*** slide11

SETLIST

Keys to the World
Sonnet
Music is Power

Cry til the Morning
Why not nothing?

Science of Silence

Sweet Brother Malcolm

New York

She's so hot

Words just get in the Way

Bitter sweet Symphony

 

A Song for the Lovers (akoestisch)

The Drugs don’t work (akoestisch)

Check the Meaning (akoestisch)

Lonely soul (beatbox)

Lucky Man
Break the Night with Colour

15:47 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2006, 3stars |  Facebook |