08-12-07

SOULWAX 'MOST OF THE REMIXES...'

soulwaxIn de verdraaide wereld van de gebroeders Dewaele zijn dance, pop en rock gewoon synoniemen. Hun gespleten muzikale persoonlijkheid vindt men terug in hun beide alter ego’s, Soulwax en 2 Many DJ’s. Soms lopen die twee door elkaar zoals in hun gegeerde remixen. Een verzameling ervan vindt men terug op hun laatste ei, dat bovendien bestaat uit twee dooiers.
Het witte remix-schijfje geeft een goed beeld van de eigenzinnigheid van de broertjes tijdens de voorbije 5 jaar. Zo laten zij zich niet vangen aan 1 stijl. Zij rippen elk nummer uit elkaar en kiezen een repetitieve drum, een beukende baslijn, een strakke gitaarrif of een gewoon een synthgeluid als rode draad van de mix en bouwen dit stelselmatig op in lagen. Bovendien wordt hier genrevermenging als een extra troef uitgespeeld zoals bij de Stoner Rock-versie van ‘Can’t Get You Out Of My Head’. Het is moeilijk om hier hoogte- of zelfs laagtepunten uit te pikken: de snoepwinkel is namelijk veel te groot.
Het zwarte DJ-schijfje geeft dan weer een perfect beeld wat zij dan partygewijs kunnen doen. In een eindeloze omelet van hun eigen remixen, tonen zij aan dat ze niet alleen aan de wieg stonden maar tevens aan de top staan van de huidige mash-up cultuur.
Hoewel ‘Most Of The Remixes…’ slechts een zoethoudertje is voor een volgend Soulwax-project, zetten de Dewaele-broers ons land weer met een dikke stip op de muziekkaart.

*** 

Tracklist

CD1 - Unmixed

The Gossip - Standing in the Way of Control (Soulwax Remix)
LCD Soundsystem - Daft Punk Is Playing at My House (Soulwax Shibuya Re-remix)
Human Resource - Dominator (Soulwax Remix)
Klaxons - Gravity's Rainbow (Soulwax Remix)
Dj Shadow - Six Days (Soulwax Remix)
Justice - Phantom Pt.2 (Soulwax Remix)
Kylie - Can't Get You Out of My Head (Soulwax Kyluss Mix)
Gorillaz - Dare (Soulwax Remix)
Robbie Williams - Love Light (Soulwax Remix)
Arthur Agent - Hold Your Head Up (Soulwax Remix)
Lords Of Acid - Sit on Acid (Soulwax Remix)
Daft Punk - Robot Rock (Soulwax Remix)
Sugarbabes - Round & Round (Soulwax Remix)
Muse - Muscle Museum (Soulwax Remix)

CD2 – Mixed by 2 Many DJ's

LCD Soundsystem - Daft Punk Is Playing At My House (Soulwax Shibuya Re-remix)
Gossip - Standing In The Way Of Control (Soulwax Remix)
Arthur Agent - Hold Your Head Up (Soulwhacked Mix)
Daft Punk - Robot Rock (Soulwax Remix)
Human Resource vs 808 State - Dominator (Soulwax Remix)
Robbie Williams - Lovelight (Soulwax Ravelight Dub)
Kylie Minogue - Can't Get You Out Of My Head (Soulwax KYLUSS Remix)
West Philips - (I'm Just A Sucker) For A Pretty Face (Soulwax Remix)
Justice - Phantom Pt.II (Soulwax Remix)
Sugababes - Round Round (Soulwax Remix)
Tiga - Move My Body (Only4Erol mix)
Playgroup - Make It Happen (Soulwax Remix)

23:30 Gepost door Fuzztone in CD | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2007, 3stars |  Facebook |

27-11-07

LIVING ROOTS_CC DEURNE (A'PEN)_9/11/2007

Living Roots is een gelegenheidsgroep bestaande uit diverse coryfeeën van de Vlaamse rock-, pop-, folk- en podium wereld. Zo duwen o.a. Mich Walschaerts (Kommil Foo), Gert Bettens (Woodface), Ruben Block (Triggerfinger), Jan De Campenaere (Venus In Flames) en Koen Garriau (Fluxus) zich elkaar van het podium. Ondersteunt door een keur van muzikanten, met drummer Mario Goossens als uitschieter, gooien zij zich op een eigenzinnige muziekkeuze.
Wanneer men de aanhef van de perstekst 'Midden jaren 60, thuis in de living, luisterend naar vaders oude platenspeler...' leest, dan is het duidelijk waarom de gemiddelde zaalleeftijd zich rond de 50 situeert. Wie zich echter aan een pure sixties-revival had verwacht, kwam van een kale reis thuis: met 'Road of Nowhere' werd direct een andere tijdperk aangesneden.
Zoals gezegd, eigenzinnigheid troef: zo was 'Sasonette' een valse in reggae-jasje, speelde Ruben Block alles op een speed-tempo met een prachtversie van CCR's 'Fortunate Son' als hoogtepunt en kwam het beste van KommilFoo te boven door Mich Walschaerts Nederlandstalige versie van 'A Boy Named Sue'.
Na de pauze werden de aanwezigen verrast door o.a. een 'bourrée', een middeleeuwse erotische paringsdans uit de Auvergne en goed-bij-de-stem-zijnde Jan De Campenaere die een subtiele versie van een in kakafonie eindigde 'Waiting for my Man' ten beste gaf. Bij 'I'm Sorry' klom Ruben op de boxen en koppels uit de zaal werden aangemoedigd een dansje op het podium te wagen op de tonen van 'Some Kind Of Wonderfull'. De set werd afgesloten met een groeps-/akoestische versie van 'Weather With You' vooraan op het podium.

De laaste jaren worden CC's overspoeld door gelegenheidsgroepen van BM (=Bekende Muzikanten) die zich op een thema en dito covers werpen. Living Roots is nu een voorbeeld van een niet-altijd-geslaagd huwelijk. De menu was té uitgebreid, de afwerking was té chaotisch, het concept té ver gezocht. Wat niet wegneemt dat Vlaanderen veel muzikaal talent heeft en dat hier een aantal prachtsongs zijn neergezet. Dit concert was hun laatste in 2007, de volgende reeks start pas in 2009. Hopelijk met een goede filter en kritische keuze.

***

LIVING ROOTS: 
Mich Walschaerts : zang & viool
Gert Bettens : zang & gitaar
Ruben Block : zang & gitaar
Jan De Campenaere : zang & gitaar
Koen Garriau : sopraan- alt- tenorsax
Tom Theuns : zang, gitaar & banjo
Wim Claeys : diatonisch accordeon
Andries Boone : viool & mandoline
Sam Van Ingelgem : bas
Mario Goossens : drums

Setlist:
Road to Nowhere (Talking Heads - Jan)
Highway 61 (Bob Dylan - Jan)
Sansonette (instrumentaal)
Willin' (Little Feat - Ruben)
Hide Your Love Away (The Beatles - Gert)
Cowboy (? - Ruben)
Een man genaamd Marianne (Johnny Cash - Mich)
St.-James Infirmery Blues (traditional - Tom)
On The Beach (Neil Young - Jan)
Fortunate Son (CCR - Ruben)
Perhaps, Perhaps, Perhaps (Osvaldo Farrés - Mich)

Arabia (Wannes Van de Velde - Mich)
Bourrée (traditional - Tom)
A Girl Named Johnny (The Waterboys - Gert)
Venus In Furs/Waiting for My Man (Velvet Underground - Jan)
Angeline (PJ Harvey - Ruben)
Crystal Ship (The Doors - Jan)
Thirsty Dog (Nick Cave - Ruben)
Place To Be (Nick Drake - Tom)
Some Kind Of Wonderfull (The Drifters - Mich)
Children of The Revolution (T.Rex - Ruben)
Weather With You (Crowded House - Living Roots akoestisch)

Into the Great White Open (Tom Petty - Gert akoestisch)
I Believe (? - Mich)

20:11 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 3stars, 2007 |  Facebook |

02-07-07

PEARL JAM_Festivalweide (Werchter)_29/6/2007

dyn007_original_266_369_pjpeg_2515403_9c8e30dc7536c90e6dc5de8610f42a45Soms vraagt een mens zich af waarom men een bepaald concert absoluut wil zien. In het geval van Pearl Jam was dit –voor mij- duidelijk: een rockicoon uit de nineties, een stevig debuutalbum en een trits goede singles. Al de rest van hun albums, hun optredens en en hun maatschappijkritische en/of autobiografische teksten was mij door de jaren compleet ontgaan. Na twee afgelaste festivalpogingen was het vorig jaar toch prijs: Pearl Jam live in België! Jammer genoeg viel ik, zoals steeds, uit de ticketboot. Wat het bijwonen van het huidige concert des te spannender maakte.

Toen frontman Eddie Vedder op het podium kwam met een fles rode wijn, vertrouwde een nabij staande fan me toe dat hij dit al jaren doet. Soms 2 exemplaren per concert.*slik*. Terwijl ik Mister Vedder de longen uit zijn lijf hoorde zingen, kon ik niets anders denken dat ik naar een alcoholist aan het kijken was. Misschien daarom zit zijn stem zit vol passie, frustratie en energie en vormt dit de basis van het succes van de groep? Al vroeg in de set werd er gegrabbeld uit hun tweede album Vs.: Go en Animal brachten al direct een aha-erlebnis teweeg bij ondergetekende. Daarna kabbelde de set wat voort in mijn hersencellen. Ik liet een trits songs onbewogen over mij heen gaan maar merkte op dat ik de enige was met dit gevoel. Mijn onmiddellijke omgeving stond namelijk luidkeels elk woord van elke song te scanderen. Mijn comateuze toestand werd alleen opgeheven wanneer ik een single hoorde.

Lag hun succes toevallig aan het technisch goed uitgebalanceerde samenspel van gitaar, bas en drums? Het kan, zeker wanneer je dit hoort spelen door een bende kortgewiekte 40-ers. Dit laatste was voor mij ook een kleine shock, denkende aan de langharige grungers van ooit. Hoe langer het concert duurde, hoe meer ik mij vragen begon te stellen over mijn jarenlange nieuwsgierigheid voor deze groep. Al dat getob liet ik wel even achterwege wanneer ik tijdens de eerste bisronde zelf begon mee te brullen met Alive. Toen de laatste noot wegebde, was het voor mij duidelijk: 'nostalgie' staat niet altijd garant voor 'uitstekend'.

***

SETLIST

Go
Animal
Brain Of J.
World Wide Suicide
Once
Dissident
Do The Evolution
Gods' Dice
Corduroy
Elderly Woman Behind The Counter In A Small Town
Why Go
Given To Fly
Even FlowLife Wasted
Porch

No More
Smile
Better Man/Save it for Later
Alive

Baba O'Riley

16:53 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2007, 3stars, festival |  Facebook |

08-06-07

THE ROLLING STONES_Festivalweide (Werchter)_5/6/2007

Op een warme zomerdag in 1995 had ik voor de eerste maal The Rolling Stones live ondergaan. Het was de Voodoo Lounge-tour, de locatie was de festivalweide van Werchter. 9 uren wachten in de broeiende zon dit op vraag van een vriend-fan. Als ik mijn verslag van toen erbij neem, dan lees ik niets anders dan superlatieven, zowel qua show als qua muziek. Ik eindig zelfs met de quote ‘hét beste concert van 1995!’.

 

12 jaren later sta ik terug op dezelfde weide. Toen was het voorprogramma Tragically Hip, nu kreeg Van Morrison de beurt om de massa warm te maken. Dit lukte gedeeltelijk met een zakelijk afgehaspelde setlist met o.a. Bright Side of The Road, Moondance of G.L.O.R.I.A. en een paar magere bluespogingen op viool en banjo.

 

De Stones-machine dan. En die is eigenlijk gestoeld op een vast patroon:

§         Men neemt een stevige selectie uit de laatste cd, laat ons zeggen: een 5-tal nummers.

§         Men brengt een speciale uitvoering van een eigen nummer of een cover.

§         Men laat de levende zombie Keith Richards een 2-tal songs neuzelen.

§         Men trekt ten slotte de doos ‘indrukwekkende en tijdloze songs’ open.

§         Men kadert alles in een bombastisch podium met een overweldigende lightshow en speciale effecten. En niet vergeten: Mick Jagger die zijn talenknobbel boven haalt en de bindteksten produceert in de lokale taal/talen.

Dit menu is al jaren een klassieker en kon/kan menig fan en muziekliefhebber bekoren.

 

En driewerf hoera: A Bigger Bang Tour 2007 voldoet volledig aan dit recept. 40min later dan aangekondigd werd de weide wakker geschud door een -hoe raadt u het?-grote knal en een spacey movie over de Big Bang. Start Me Up was de logische opener., gevolgd door een trits nieuwe songs, die weliswaar op goedkeurend geknik konden rekenen van de meer dan 30.000 aanwezigen, maar nooit het predicaat ‘tijdloos’ zullen krijgen. Waiting for A Friend werd hier zelfs geruisloos aan toegevoegd. De geluidstechnicus kreeg tijdens deze nummers het geheel nooit volledig onder controle met piepende en krakende boxen als resultaat.

De hommage aan James Brown met I’ll Go Crazy was dan weer van een uitstekend soulblues-formaat. Tijd voor Keith –‘kijk daar, een kokosnoot!’-Richards. Het was schrijnend om te zien: zwalpend, mompelend, onverstaanbaar, stemloos en toonloos haspelde hij zijn ding af.

 

Wat er daarna gebeurde, scoorde hoog op de entertainmentschaal: de backing vocals en de blazersectie verdwenen, het drumgedeelte kwam naar voren, de groep ging bijeen staan…en een klein podium zoefde over rails naar het midden van de weide(!). Dit alles onder de tonen van It’sOnly Rock ‘n Roll (but I like it). Tijdens dit ‘intiem’ gedeelte werden de Stones terug even wat ze ooit geweest zijn: de grootste rockgroep ter wereld. It’s All Over Now, Satisfaction en Honky Tonk Women passeerden subtiel de setlist. Tijdens dit laatste nummer werd zelfs hun handelsmerk, de reusachtige rode tong, ontplooid op het hoofdpodium. Op muzikaal vlak echter verliep het samenspel tussen Keith Richards en Rod Wood rampzalig. 'You can't always get what you want', als het ware...

 

Terug op het hoofdpodium werd de eerste bisronde ingezet met het hittrio Paint It Black, Jumping Jack Flash en Brown Sugar. Het zal niemand verbazen dat als ultieme nummer voor een felrode en lange versie van Sympathy For The Devil werd gekozen.

En zoals het concert begon, eindigde het….met ‘a big bang’.

 

***

 

SETLIST

Start Me Up
Shattered
Rough Justice
Rocks Off
Heartbreaker
Some Girls
Waiting On A Friend
Can’t You Hear Me Knocki
n
Tumblin’ Dice
I’ll Go Crazy
I Wanna Hold You
Slippin’ Away

It’sOnly Rock ‘n Roll (but I like it)
It’s All Over Now
(I can’t get no) Satisfaction
Honky Tonk Women

Paint It Black
Jumping Jack Flash
Brown Sugar

Sympathy For The Devil

15:51 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 3stars, 2007 |  Facebook |

15-02-07

A BRAND_Moevement (Lier)_10/2/2007

A Brand. Een groep met drie gitaristen; 1 bassist en een hyperkinetische drummer. Net zoals hun samenstelling kom je ook hun kunstrock niet snel tegen. Zoals ze het zelf zeggen: 70’s Pop, 80’s Beats & 90’s Rock. Hun aanstekelijke songs balanceren tussen commercieel en onbegrijpelijk, maar vervelen doet het nooit, integendeel. Zo krijgen singles Riding your Ghost en Beauty Booty de aanwezige massa al lichtjes in beweging De verrassende maar niet geslaagde cover van Block rockin' Beats was er dan weer teveel aan. Maar de kers op de taart was zeker hun afsluiter, de mega-seller Hammerhead. Je kan gewoon niet nalaten om net zoals zij, je hoofd links en rechts te bewegen. A Brand is zeker dé Belgische band die deze zomer de festivals zal onveilig maken. Maar ik vrees wel dat ze op hun hoogtepunt zitten qua groeipotentie.

 

***

 

SETLIST

Interrupt My High

Till Death

I Do As I Please

Riding Your Ghost

Rider

A Perfect Habitat For Foxes

Yeah

Tonight

Beauty Booty

You’ve Gotta Rock

Electric Electric

Block rockin’ Beats (cover Chemical Brothers)

Hammerhead

 

No other Way (cover Blur)

Talk Shit

20:03 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 3stars, 2007 |  Facebook |

22-12-06

THE HUMAN LEAGUE_AB (Bxl)_21/12/2006

Retro. Het kan. Het mag. (Tiens, had ik dit al eens eerder niet geschreven?). Maar wanneer jezelf het retro-onderwerp bent, dan liggen de verwachtingen anders. The Human League had dit goed begrepen: speel gewoon quasi alles wat op de CD ‘The Very Best of The Human League’ staat en het publiek vind dit goed. En toch, en toch. Frontman/zanger Phil Oakey mag weliswaar geen lange haarbles meer hebben (laat staan haar), zijn stem staat als een paal boven water. Jammer genoeg is hij ook een paal, meer bepaald een Houten Klaas die zijn wandelgang heeft geleerd van één of andere robot. Side-kicks annex would-be zangeressen  Susanne Sulley en Joanne Catherall doen nog altijd hun weinigzeggende dingen. Catherall moet echt eens de knoop doorhakken om zich niet meer in die glitterende smalle cocktailjurken te hijsen.

 

Geflankeerd door 2 syntpodiums, een synthdrum en 2 Apple-laptops vuurden zijn de ene na de andere hit af. Het zwaartepunt van het concert lag op hun succes-CD Dare uit 1981 waaruit liefst 6 nummers kwamen en dat werd ingezet met de lange intro van Love Action als opener. Empire State Human kwam dan weer uit hun debuutCD Reproduction (1979) en toonde een ander gezicht en geluid van de groep. Handen van het publiek gingen de hoogte in bij The Lebanon, hun Killing Joke-achtige rockhit. De dames hadden hun verkleedpartijen, Oakey ook: hun modieuze kenmerk hadden ze nog steeds niet verloren.

 

Hun mega-hit Don’t You want me (‘I was workin’ as a cocktail in a waitressbar’…euh omgekeerd) werd als laatste song routineus afgehaspeld. Dit kon niet gezegd worden van hun eerste bis, tevens hun ‘first song ever written’: Being Boiled. Krachtige synthpop op haar best. Na een 75min nostalgie was het voorbij. Leuk concert maar soms dacht ik dat ik in ‘the great rock ‘n’ roll swindle’ zat.

 

***

 

SETLIST

Love Action (I Believe in)

Open your Heart

Mirror Man

Louise

Things that Dreams are made of

Heart like a Wheel

Empire State Human

Seconds

The Lebanon

One Man in my Heart

Human

All I ever wanted

Sound of the Crowd

(Keep feelin’) Fascination

Tell Me when

Don’t You want me

 

Being Boiled

Together in electric Dreams

08:52 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2006, 3stars |  Facebook |

20-12-06

THE ANSWER_Lintfabriek (Kontich)_15/12/2006

Retro. Het kan. Het mag. Maar alleen als je dat extraatje erbij kan leveren. Laat nu dat nu net zijn wat The Answer wel heeft. Jonge snaken uit Ierland die de mosterd halen bij Led Zeppelin, Thin Lizzy, Free, etc. Samen met Wolfmother grijpen schaamteloos zij terug naar de rockende jaren ’70.

Hun debuutalbum Rise is een paar maanden oud maar in tegenstelling tot hun Australische muziekgenoten, hebben zij nog niet kunnen genieten van voldoende airplay op onze Bekende Altenatieve Radiozender. Niettegenstaande dat de Britse Pers (die weer!) het album had uit geroepen tot 'The Best British Rock Debut of the Decade' (…maar dat doen ze om de maand).

Geen optreden in de Vooruit dus, maar in het Lintfabriek, een jeugdhuis in Kontich. Het volk bestond uit enerzijds mensen die de rockende jaren ’70 hadden meegemaakt, anderzijds muziekliefhebbers die tijdens zo’n headbangsessie waren verwekt. Het voorprogramma Giants of Air had forfait gegeven: het werd dus tijd voor zanger Cormac Neeson, gitarist Paul Mahon & Co om het kleine podium te betreden.

Als een vleesgeworden Robert Plant wentelt en schreeuwt Neeson zich doorheen de playlist van hun enige CD: Under the Sky, No Questions Asked, Never Too Late, Come Follow Me, etc. Bijna alles passeerde de revue. Zijn uiterlijk, stemtimbre en bewegingen ontlokte bij een collega-kijker dat hij, Mercedes Benz nog aan toe, eigenlijk meer op Janis Joplin leek.

Met Doctor, afkomstig van een BBC-sessie, duiken ze de Blues-scène in. Dit krijgt zijn verlengstuk met Preachin’, wanneer ze hulde brengen aan de Mississipi-blues-musici. Mahon is een begenadigd gitarist die elke snaar tot het uiterste bespeeld en hoofden laat bewegen. Een dik uur en een bis later was het voorbij. Potdoof maar voldaan keerden de toeschouwers naar huis.

 

***

 

Beluister ‘Rise’ hier:

 

Under The Sky
Never Too Late
Come Follow Me
Be What You Want
Memphis Water
No Questions Asked
Into The Gutter
Sometimes Your Love
Leavin' Today
Preachin'
Always 
 

23:31 Gepost door Fuzztone in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 3stars, 2006 |  Facebook |